Zwiefacher Schmalzler

Zażyłem dopiero jedno pudełeczko - a co to jest, żeby napisać pełną recenzję. Będzie więc dość krótko.

Zacznijmy jak orkiestra w "Misiu" grająca melodię do "Hej, młody junaku!" - od gis! Ta tabaka to oszustwo.

Właściwie to nie ma się czego wstydzić, jest to produkt ze stajni "Bernarda", a więc - przynajmniej teoretycznie - pełna nobilitacja dla kupującego. Pierwsze zażycie musi robić piorunujące wrażenie, i to nie tylko na tabaczniku, który wcześniej nie miał kontaktu z twórcami "Gekacheltera". Orzeźwiający owocowy aromat schmalzlerowski oparty na solidnej - wędzonej - tytoniowej podstawie. Czy można chcieć czegoś więcej?

Po jakimś czasie nachodzą jednak zażywającego (tutaj: mnie) wyrzuty sumienia. Dlatego, że zażywając "Zwiefachera" stoi się w rozkroku. Jedną nogą jest się w "słitaśnej" krainie "Poeschla" gdzie hulaj duszo, piekła nie ma, a drugą w surowym, jak niemieckie poczucie humoru, i wesołym jak wąsy Nietzschego, państwie "Bernarda". I tu jest właśnie to wspomniane oszustwo - tabaka ta, oszukuje nas, że możemy zlikwidować granicę między obiema krainami: zrobić sobie takie tabaczne Schengen. Jak się jednak zaraz okaże, oszustwo to jest całkiem pożyteczne.

Wbrew oczekiwaniom producenta - w rozkroku, a zaraz po nim następującym szpagacie nie można wytrwać długo. Dlatego właśnie, prędzej czy później, musi nastąpić wybór jednej z krain. Ja na przykład skierowałem się ku "Klostermischungowi", którego zażywam - choć ze łzami w oczach - z przyjemnością.

Na koniec należy tu również wspomnieć o pewnej niepokojącej cesze, którą być może uważny czytelnik, sam już dostrzegł. Mianowicie, "Zwiefacher" może sugerować, że wyroby "Bernarda" są lekkie, łatwe i przyjemne. Dlatego nieśmiało sugeruje wszystkim chcącym zacząć przygodę z "Bernardami", żeby zanim sięgną po takie produkty jak "Zwiefacher", "Jubiliamus" czy "Polar Prise", spróbowali najpierw - na przykład - "Brasil Doppelt-Fermentiert". Wiem, to jest trudne, ale potem jest już, jak to się mówi, z górki.

I jeszcze jedna łyżka dziegciu - dlaczego bernardowscy spece od marketingu zmienili tabakierkę - nie wiem. Ta zielona to przyjemna dla oka harmonijna prostota. Nowa wersja, przez swój realizm, straciła na charakterze, a rysunek tanecznych pląsów bardziej pasuje do bikiniarskiego krawata niż do tak solidnej firmy.

Na wszelki wypadek:
Niech niektórych nie zdziwi, że oceniłem tę tabakę (obecnego króla rankingu) na 3. Po 1: 3 to u mnie dość wysoka ocena. Po 2: wolę na tronie "Zwiefachera" od "Radforda" czy też "Magneta".

Pamiętam, że długo polowałem na ta tabakę. Po D Doppelaromie nabrałem smaku na jakiegoś schmalzlera, a że Zwiefacher miał być przyjazny dla osób zaczynających z tym gatunkiem to wybór padł właśnie na niego. Dorwałem go w lokalnej trafice, choć prawdę mówiąc zapłaciłem jak za zboże. Przejdę jednak do meritum. Mój egzemplarz Zwiefachera posiada jeszcze starą szatę graficzną, która w mojej ocenie prezentuje się dużo lepiej od nowej. Patrząc na żółtoczarny nadruk na zielonym tle człowiek niemal czuje powiew tradycji, natomiast nowa szata graficzna jest pozbawiona owego „tradycyjnego wyglądu”, ale to tylko takie moje osobiste odczucie. Warto dodać, iż specyficznego klimatu (oprócz nadruku) nadaje tabakierze tłoczone ostrzeżenie o szkodliwości (oczywiście po niemiecku) i również wytłaczany gryf trzymający klucz. Zaprawdę zacna tabakierka!

Kiedy po raz pierwszy wysypałem Zwiefachera na rękę, byłem szczerze zdziwiony. Spodziewałem się bowiem dosyć grubego zmielenia, a tu mamy do czynienia z raczej średnim ziarnem. To zapewne dlatego, że Zwiefacher nie jest schmalzlerem pełna gębą, a zaledwie halb-schmalzlerem. Informuje nas o tym napis na tabakierce (schmalzler-snuff), który oznacza, iż do schmalzlera dosypano zwykłej tabaki. Owo połączenie nadaje tabace swoistej aksamitności, ergo jest niezwykle łagodna dla naszego nosa. Kiedy po raz pierwszy zażyłem Zwiefachera byłem nie mniej zdziwiony, niż przy wysypywaniu go na dłoń. Toż ta tabaka chłodzi i orzeźwia! A owo orzeźwienie pochodzi nie od jakichś tam mentoli i eukaliptusów, ale od dymu, chłodnego dymu, któremu również zawdzięczamy charakterystyczny, podwędzany smak. Na drugim planie mamy wędzone śliwki i morele. Tło stanowi charakterystyczny dla schmalzlerów, wyrazisty tytoń. Całość tworzy niepowtarzalną, pięknie wyważoną mieszankę, która na długo zapada w pamięci. Zwiefacher to nietuzinkowa tabaka, o wyjątkowym charakterze. Idealna dla każdego, kto chciałby skosztować czegoś bardziej tradycyjnego. Po prostu jedna z tych rzeczy, których trzeba spróbować!